Odwiedzili nas

Andrzej Tatarski

Andrzej Tatarski ukończył z wyróżnieniem studia pianistyczne w klasie prof. Olgi Iliwickiej-Dąbrowskiej w Akademii Muzycznej w Poznaniu. Swoje umiejętności pianistyczne doskonalił pod kierunkiem prof. Vlado Perlemutera w Paryżu.

Od szeregu lat prowadzi intensywną działalność artystyczną jako solista i kameralista. Występował w krajach Europy, Ameryki i Azji (m.in.: w USA, Japonii, Korei Płd., na Jamajce, Kubie, we Francji, Wielkiej Brytanii, w Niemczech, w krajach byłego ZSRR, we Włoszech, Austrii, Belgii, Słowenii, Szwajcarii, Turcji).

Uczestniczył w festiwalach muzycznych, m. in.: Poznańska Wiosna Muzyczna, Warszawska Jesień, Dni Kompozytorów Krakowskich, Dni Muzyki Karola Szymanowskiego w Zakopanem, Wratislavia Cantans, Festiwal Pianistyki Polskiej w Słupsku, Festiwal Polskiej Muzyki Współczesnej we Wrocławiu, Międzynarodowy Festiwal Chopinowski w Dusznikach. Jest zapraszany na recitale chopinowskie do Żelazowej Woli i Łazienek.

W zróżnicowanym i rozległym repertuarze solowym i kameralnym pianisty znaczącą rolę odgrywają utwory kompozytorów polskich XIX i XX wieku. Propaguje twórczość Karola Szymanowskiego, wykonując m. in. IV Symfonię koncertującą, utwory fortepianowe i kameralne.
Artysta dokonał wielu prawykonań utworów współczesnych kompozytorów polskich.
W kręgu zainteresowań Andrzeja Tatarskiego pozostaje także muzyka francuska, w tym twórczość Oliviera Messiaena – którego cykl Katalog ptaków wykonał jako pierwszy polski pianista.
W jego dorobku artystycznym znajdują się liczne nagrania archiwalne dla radiofonii polskich i zagranicznych, nagrania telewizyjne i filmowe oraz nagrania płytowe. Dla firmy Selene utrwalił m.in. kompozycje fortepianowe Henryka i Józefa Wieniawskich, Raula Koczalskiego i Ignacego Friedmana, dla firmy Dux Harnasie Szymanowskiego w wersji na dwa fortepiany z Joanną Domańską, realizując pierwsze w historii światowej fonografii nagrania tych utworów.
Jako kameralista dokonał szeregu nagrań płytowych z najwybitniejszymi polskimi artystami, m.in.: Bartoszem Bryłą, Michałem Grabarczykiem, Joanną Kozłowską, Konstantym Andrzejem Kulką, Bartłomiejem Niziołem, Piotrem Pławnerem, Stefanią Toczyską oraz Kwartetem „Wieniawski”. Koncertuje z wieloma uznanymi śpiewakami i instrumentalistami.

Bierze udział w pracach jury ogólnopolskich i międzynarodowych konkursów pianistycznych oraz muzyki kameralnej, wykłada na kursach mistrzowskich w kraju i zagranicą. Prowadzi klasę fortepianu w Akademii Muzycznej im. I. J. Paderewskiego w Poznaniu.

Kurzyński Grzegorz

Kurzyński Grzegorz - profesor Akademii Muzycznej im. K. Lipińskiego we Wrocławiu; pianista; tytuł naukowy prof. sztuk muzycznych; ur.23.II.1943, Poznań.

Kariera naukowa: studia pianistyczne Państwowa Wyższa Szkoła Muzyczna we Wrocławiu (1972); Królewskie Konserwatorium w Brukseli (1984); podyplomowe studia mistrzowskie w Juilliard School of Music w Nowym Jorku w klasie prof. Josepha Kalichsteina i prof. Abbey Simona (1987). Tytuł naukowy prof. sztuk muzycznych (1992).

Staże i współpraca zagraniczna: prywatne stypendium wybitnego pianisty amerykańskiego Malcolma Fragera., stypendysta Ministerstwa Kultury i Sztuki Rządu Belgijskiego oraz Fundacji Barbary Piaseckiej-Johnson (1984,1986).

Kariera zawodowa: Akademia Muzyczna we Wrocławiu (od 1972), Akademia Muzyczna w Poznaniu (od 1996).

Pełnione funkcje: Akademia Muzyczna we Wrocławiu: kierownik Katedry Fortepianu (od 2001); prorektor ds. naukowo-dydaktycznych (1999-2002). Od 2002 rektor tej uczelni.
Działalność artystyczna: solista i kameralista; koncerty w Polsce oraz w Anglii, Belgii, Holandii, Szwajcarii, Rosji, Ukrainie, Luksemburgu, b. Czechosłowacji, Austrii, Stanach Zjednoczonych, Australii i we Włoszech. Nagrania płytowe, radiowe i telewizyjne.

Inne: juror krajowych i międzynarodowych konkursów pianistycznych; członek Rady Szkolnictwa Artystycznego w Ministerstwie Kultury (2002-2004); członek Komisji Akredytacyjnej - Proces Boloński Konferencji Rektorów Akademickich Szkół Polskich (KRASP); przewodniczący Akredytacyjnej Komisji Uczelni Artystycznych (AKUA) (od 2002); wiceprzewodniczący Konferencji Rektorów Uczelni Artystycznych (KRUA) (od 2005); ekspert do tworzenia standardów na kierunkach instrumentalistyka i jazz i muzyka estradowa; członek Komisji Ekonomicznej KRASP; członek Zespołu ds. Opracowania Modelu Awansu Naukowego w Polsce KRASP; członek zarządu sieci europejskich uczelni artystycznych Chain of Music and Dance (CHAIN); członek Polifonia Tuning working group w ramach Association Europeenne des Conservatoires, Academies de Musique et Musikhochschulen (AEC).

Maria Murawska

Urodziła się w Chełmnie. Studia pianistyczne rozpoczęła w PWSM w Poznaniu w 1977 roku (klasa prof. Olgi Iliwickiej-Dąbrowskiej) i od roku 1978 kontynuowała je w PWSM w Bydgoszczy w klasie prof. Jerzego Godziszewskiego, uzyskując dyplom w 1982 roku. Swoje umiejętności doskonaliła na kursie pianistycznym w Weimarze (1980) pod kierunkiem prof. Ludwiga Hoffmanna oraz podczas stażu w Rosyjskiej Akademii Muzyki w Moskwie (1996) pod kierunkiem Wiery Nosiny.

Z Akademią Muzyczną w Bydgoszczy związana jest od roku 1982 i kolejno zatrudniona na stanowiskach: asystenta w klasie prof. Jerzego Godziszewskiego (1982-1991), adiunkta (1991-1998), profesora (od 1998 roku).

Jej klasę ukończyło pięć absolwentek, z których trzy zostały zaangażowane jako akompaniatorki na Wydziale Wokalno-Aktorskim bydgoskiej Akademii. Jest również pedagogiem Zespołu Szkół Muzycznych im. Artura Rubinsteina w Bydgoszczy (jej uczennica została laureatką III nagrody w Konkursie im. Ludwiga Stefańskiego - 1996). Jest jurorem makroregionalnych przesłuchań uczniów średnich szkół muzycznych.

W Akademii Muzycznej w Bydgoszczy pełniła funkcje: prodziekana Wydziału Instrumentalnego (1990-1996), dziekana Wydziału Instrumentalnego (1996-1999), prorektora do spraw dydaktycznych. Obecnie jest rektorem Akademii Muzycznej w Bydgoszczy. Jest również członkiem zarządu Bydgoskiego Towarzystwa Muzycznego im. Ignacego Jana Paderewskiego oraz członkiem SPAM-u.

W 1999 roku została odznaczona Srebrnym Krzyżem Zasługi.

Maria Murawska prowadzi także ożywioną działalność koncertową jako solistka i kameralistka. Brała udział m.in. w XIX Festiwalu Muzyki Polskiej w Bydgoszczy, w II Konfrontacjach Chopinowskich w Antoninie, w cyklach koncertów poświęconych twórczości I. J. Paderewskiego. Występowała z recitalami w wielu miastach Polski, Rosji, Niemczech i Danii. W 1996 roku dokonała nagrań utworów F. Chopina i I. J. Paderewskiego dla archiwum Polskiego Radia. W roku 1997 wykonała recital w wilii "Atma" w Zakopanem, w programie którego znalazła się m.in. III Sonata K. Szymanowskiego. W 1998 r. wystąpiła na Festiwalu Pianistyki Polskiej w Słupsku.

Dariusz Jakubowski

Vice prezes Związku Artystów Scen Polskich. Studiował w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej w Warszawie. Od 1984 roku aktor warszawskiego Teatru Studio. Regularnie występuje na festiwalach muzycznych ,realizując wspólnie z muzykami wieczory muzyczno-literackie/m.in. Festiwal Muzyki Dawnej na Zamku Królewskim w Warszawie, Festiwal Chopiniana w Łazienkach Królewskich w Warszawie, Festiwal Muzyki Kameralnej i Organowej w Słupsku, Sanniki, Szafarnia, Festiwal Muzyki Kameralnej Radom-Orońsko.

W Ośrodku Chopinowskim w Szafarni wytapił 25 kwietnia 2009r. z miniatrami teatralnymi "Fryderyk Chopin – Homo Artifex" Aktorowi na scenie towarzyszyli: Katarzyna Thomas- sopran i Piotr Szafraniec - pianista.

Joanna i Klaus Maurer

Duet Joanna i Klaus Maurer wystapił w Ośrodku Chopinowskim w Szafarni 31 maja 2009 r . Zaprezentowali publiczności utwory na skrzypce i fortepian hiszpańskiego kompozytora XX w. J. Rodrigo.Joanna Brzezińska Maurer z pochodzenia Torunianka w 1997 przyjechała do Szwajcarii. Gdzie ze swoim mężem skrzypkiem i dyrygentem współtworzy duo. W 1999 – wygrała konkurs na stanowisko profesora fortepianu w Conservatoire Populaire de Geneve W 2000 – realizuje marzenie wszystkich pianistów - gra III Koncert d –moll Rachmaninowa ,w po brzegi wypełnionej genewskiej Victoria Hall. 2001-współtworzy *Kwintet opus 23*, z którym gra arcydzieła muzyki kameralnej takie jak kwintety Dvorzaka, Szostakowicza , Schumanna czy Brahmsa. 2003 –zaczyna organizować wymiany kulturalne miedzy Szkołami Muzycznymi w Polsce I Konserwatorium w Genewie. 2004 –nagrywa płytę z utworami swego wielkiego rodaka Fryderyka Chopina, bardzo dobrze przyjęta przez krytykę.

2005 - kolejna wymiana kulturalna między Polska I Szwajcaria ,oraz plany poszerzenia wymiany o Indie wraz z ich bardzo ciekawą kulturą i intstrumentarium –niezbyt dobrze znanym w Polsce i w Szwajcarii.
2005 Listopad Koncert w Indiach, Koncert - Wystawa- Wernisaż: "Muzyka Kwiatów"
2005 Wrzesień- uczestniczy w dwóch szwajcarskich festiwalach: "Schubertiada" organizowana przez Radio Szwajcarii Romańskiej Pierwszy Festiwal Pianistyczny w Nyonie. Wraz z mężem skrzypkiem i dyrygentem Kalausem Maurerem wytępują z koncertami na całym świecie.

www.joannabrzezinska.com

Kevin Kenner

Zdobywca Drugiej Nagrody, Nagrody Publiczności i Nagrody za najlepsze

wykonanie Poloneza w Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Fryderyka Chopina, Warszawa 1990 (pierwszej nagrody nie przyznano). W tym samym roku na Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Piotra Czajkowskiego w Moskwie zdobywa Brązowy Medal. Otrzymał również nagrodę International Terrence Judd Award w Londynie oraz w roku 1989 nagrodę na Konkursie Van Cliburna. Został okrzyknięty „jednym z najwybitniejszych amerykańskich pianistów ostatnich lat”. Występował jako solista z orkiestrami światowej sławy, m.in. Hallé Orchestra, BBC Symphony Orchestra, Berlin Symphony Orchestra, Orkiestrą Symfoniczną Filharmonii Narodowej, Czech Philharmonic, Belgian Radio and Television Philharmonic, NHK Symphony of Japan, oraz z najlepszymi orkiestrami amerykańskimi z San Francisco, San Diego, Salt Lake City, Kansas City, New Jersey, Rochester, Baltimore, St. Paul i innymi. Pianista pracował z wybitnymi dyrygentami, takimi jak Sir Charles Groves, Andrew Davis, Hans Vonk, Stanislaw Skrowaczewski, Jerzy Maksymiuk, Kazimierz Kord, Jiri Belohlavek, Antoni Wit. Artysta gra również muzykę kameralną i występował z takimi kwartetami jak Belcea, Tokyo, Endellion, Vogler i Panocha. Koncertował również i nagrywał z grupą Piazzoforte, wykonując specjalne aranżacje utworów Astora Piazzolli, Chopina i Bacha. Pianista jest twórcą i dyrektorem artystycznym zespołu Ensemble XIX, wykonującym muzykę Chopina na dziewiętnastowiecznych instrumentach. Płyty z nagraniami Kevina Kennera zawierają utwory Chopina, Ravela, Schumanna, Beethovena i Piazzolli. Za wykonanie tych ostatnich otrzymał w Polsce nagrodę Fryderyka w kategorii muzyki kameralnej.

Angel Tellechea Goyena

Dnia 28 czerwca w Ośrodku Chopinowskim w Szafarni gościł Konsul Honorowy Rzeczpospolitej Polskiej w Hiszpanii Angl Telechea Goyena. Konsul aktywnie wspiera promocję Szafarni w Hiszpanii. Podczas wizyty zapoznał się z historią Ośrodka i planami kulturalno-promocyjnymi. Spotkał się również z przedstawicielami władz miasta Golubia - Dobrzynia - Burmistrzem Romanem Tasarzem i wice - burmistrz Izabelą Lewandowską a także ks. Proboszczem Jarosławem Kuleszą. Pan Konsul wysłuchał koncertu w wykonaniu Alicji Czołpińskiej i Anny Faderewskiej-Kuszaj odebrał także z rąk Dyrektora Ośrodka podziękowanie za przyjęcie tytułu Mecenasa Roku Chopinowskiego w Szafarni.

Jadwiga Kotnowska

Wybitna polska flecistka. Jest laureatką najwyższych nagród w siedmiu

międzynarodowych konkursach muzycznych, m.in. im. Królowej Zofii w Madrycie, im. Marii Canals w Barcelonie, im. G.B.Viottiego w Vercelli, im. V. Bucchiego w Rzymie; zdobyła Złoty Medal i Grand Prix na Festiwalu w Bordeaux.
Ukończyła studia pod kierunkiem Prof. E. Dastych-Szwarc w Akademii Muzycznej w Warszawie. Jako solistka występowała w takich salach, jak Filharmonia Berlińska, Lincoln Center w Nowym Jorku, Tivoli Hall w Kopenhadze, Grieg Hall w Bergen. Artystka koncertowała z wieloma czołowymi polskimi orkiestrami, m.in. Orkiestrą Symfoniczną FN, NOSPR-em, Sinfonią Varsovią pod batutą m.in., A Wita, J Krenza, T Strugaly, J. Maksymiuka, M.Nesterowicza oraz z ork. kameralnymi: -I. Monighettiego, C.Schimone, M. Mosia,
J. Staniendy, A. Duczmal, Concerto Avenna; ściśle współpracowała z Gulbenkian Orchestra w Lizbonie pod dyr. C Schimone i z Royal Philharmonic Orchestra of Flanders
w Antwerpii. Dokonała licznych nagrań dla radia w Hiszpanii, Francji, Szwajcarii, Holandii, USA; nagrała płyty dla wytwórni: Polskie Nagrania, MDG, Quantum,Scotstown Music, Tonpress (płyta z Porami roku Vivaldiego oraz Koncertem Mercadantego była nominowana do Nagrody Fryderyk).
Prowadzi klasę fletu w Akademii Muzycznej w Bydgoszczy oraz kursy mistrzowskie m.in.: w USA, w Malezji, w Finlandii, we Włoszech, we Francji oraz w Royal College of Music w Londynie.

Irena Poniatowska

Światowej klasy polski chopinolog i muzykolog.

W latach 1957–1962 studiowała muzykologię na Uniwersytecie Warszawskim. Od roku 1965 jest etatowo związana z Instytutem Muzykologii Uniwersytetu Warszawskiego.
W trakcie swojej czterdziestoletniej pracy dydaktycznej w Instytucie Muzykologii Uniwersytetu Warszawskiego prowadziła wykłady, ćwiczenia, konwersatoria i seminaria z różnych zakresów historii muzyki, od baroku do XX wieku. Pod jej kierunkiem powstały 73 prace magisterskie i 8 doktorskich. Jest autorką 30 recenzji prac na stopnie i tytuły naukowe oraz kwalifikacje II stopnia w szkolnictwie artystycznym. Była również kontraktowym profesorem Uniwersytetu Adama Mickiewicza w Poznaniu. Gościnnie prowadziła wykłady na innych polskich uniwersytetach, akademiach muzycznych, w licznych towarzystwach naukowych, za granicą m.in. w Moguncji, Paryżu (Sorbona), la Châtre, Kijowie, New Delhi.
Od 2001 roku przewodniczy Radzie Programowej Narodowego Instytutu Fryderyka Chopina w Warszawie.
W jej dorobku naukowym znajduje się wiele książek, m.in.: „Faktura fortepianowa Beethovena”, „Kronika wydarzeń muzycznych w Polsce w latach 1945–1972”, „Muzyka fortepianowa i pianistyka w wieku XIX Warszawa”, „Historia i interpretacja muzyki. Z badań nad muzyką od XVII do XIX wieku”, „Słownik szkolny – muzyka”.
Ponadto przeszło sto artykułów naukowych publikowanych w najważniejszych periodykach muzycznych w Polsce i za granicą, wielkie hasła-artykuły w encyklopediach muzycznych (m.in. Beethoven i Mozart w Encyklopedii Muzycznej PWM, a także liczne recenzje, artykuły popularyzatorskie i sprawozdania.
Jest redaktorem, bądź współredaktorem szeregu cyklicznych wydawnictw muzykologicznych, w tym m.in. studiów „Chopin w kręgu przyjaciół” (5 tomów), „Prace Zakładu Powszechnej Historii Muzyki Instytutu Muzykologii UW”, interdyscyplinarny półrocznik „Barok”.
Współpracowała jako redaktor z Polskim Wydawnictwem Naukowym, była kierownikiem działu „Kompozytorzy XIX wieku” Encyklopedii Muzycznej PWM, członkiem Komitetu Redakcyjnego serii „Muzyka polska w dokumentacjach i interpretacjach.” Należy do Komitetu Redakcyjnego rocznika Międzynarodowej Federacji Towarzystw Chopinowskich „Chopin in the World”. Współpracuje z wielkimi światowymi encyklopediami muzycznymi, m.in. niemiecką „Die Musik in Geschichte und Gegenwart” oraz angielską „The New Grove Dictionary of Music and Musicians.”
Do jej najważniejszych dokonań edytorskich należy redakcja edycji krytycznej „Maria Szymanowska”, „25 Mazurkas”, faksymilowe wydanie autografu „24 Preludiów” op. 28 F. Chopina ze wstępem w jęz. polskim, francuskim i angielskim, edycja źródłowa „I Polonaise brillante” op. 4 na skrzypce i fortepian Henryka Wieniawskiego.
W piśmiennictwie naukowym prof. Ireny Poniatowskiej dominują prace poświęcone pianistyce, muzyce fortepianowej, Fryderykowi Chopinowi.

Louise Forand-Samson

Jest nierozerwalnie związana z życiem muzycznym Quebecu. Od ponad 40

lat wykonuje nieocenioną pracę jako dyrektor artystyczny Club Musical de Québec (Klub Muzyczny Quebecu). Była odpowiedzialna za rozwój i międzynarodową promocję cenionej w Kanadzie orkiestry Violons du Roy (Skrzypce Króla), a w latach 1990-2000 podjęła się współkierownictwa artystycznego Międzynarodowego Festiwalu w Lanaudière. Z wykształcenia pianistka, przez 25 lat zajmowała się także nauczaniem w Konserwatorium Muzycznym w Quebecu. Jako uznana pianistka koncertująca, odbyła także liczne tournée w Quebecu i Kanadzie oraz wielu krajach Europy. Jako członek wielu jury w Radzie Artystycznej Kanady i Radzie Muzycznej Quebecu, uczestniczy regularnie w konferencjach i konkursach organizowanych w Europie, Kanadzie i Stanach Zjednoczonych. W Polsce Louise Forand-Samson ceniona jest za aktywną współpracę z Towarzystwem Henryka Wieniawskiego w Poznaniu. Ostatnio była organizatorką eliminacji do XIV Międzynarodowego Konkursu Skrzypcowego im. Henryka Wieniawskiego dla kandydatów z Ameryki Północnej. 3 czerwca 2010, premier Quebecu, Jean Charest, przyznał Louise Forand-Samson jedno z najwyższych odznaczeń rządowych Prowincji Quebecu – Wielki Narodowy Order Oficerski.

Maciej Fortuna Quartet. Lost Keys.