Biografia

    Fryderyk Chopin przyszedł na świat 1  III 1810 r. w Żelazowej Woli, wsi położonej 50 km od Warszawy, jako jedyny syn państwa Chopinów. Jego ojciec Mikołaj był Francuzem, który przyjechał do Polski jako nastolatek i brał udział w insurekcji kościuszkowskiej. Potem został guwernerem czyli domowym nauczycielem dzieci w ziemiańskich dworach. W Żelazowej Woli poznał Justynę z Krzyżanowskich, którą poślubił w 1806 r. Fryderyk miał starszą siostrę Ludwikę oraz dwie młodsze, Izabelę i Emilię. Kiedy Fryderyk miał 7 m-cy rodzina przeprowadziła się do Warszawy. Fryderyk spędził tu pierwszą połowę swojego życia. Najbliżsi nazywali go wtedy Fryckiem.

    Pierwsze mieszkanie rodziny Chopinów w Warszawie znajdowało się w nieistniejącym już Pałacu Saskim. Mieściło się tam Liceum Warszawskie, w którym Mikołaj Chopin otrzymał posadę wykładowcy języka francuskiego. Drugie mieszkanie rodziny Chopinów znajdowało się w prawym skrzydle Pałacu Kazimierzowskiego. Od 1816 r. mieścił się tu Uniwersytet Warszawski. W rok później przeniesiono tu Liceum Warszawskie wraz z mieszkaniami profesorów. Kiedy Chopinowie zamieszkali w tym miejscu Fryderyk miał 7 lat. Jego rodzice prowadzili w swym mieszkaniu pensjonat dla chłopców z rodzin ziemiańskich, którzy pochodzili spoza Warszawy i kształcili się w liceum. Szybko zyskał tu nowych kolegów. Lubili Frycka, a on mimo wątłego zdrowia był duszą towarzystwa. Grał na fortepianie i rysował karykatury. Był również świetnym aktorem. W liceum Frycek znalazł swoich dwóch największych przyjaciół: Tytusa Woyciechowskiego i Jana Białobłockiego.

    Cała rodzina Chopinów była muzykalna. Ojciec grał na flecie i skrzypcach, matka śpiewała, a Ludwika grała na fortepianie. Właśnie ona odkryła muzyczne zdolności brata. Namawiała rodziców do zatrudnienia nauczyciela fortepianu dla sześcioletniego Frycka. Pierwszym nauczycielem chłopca został Wojciech Żywny, Czech z pochodzenia. Żywny był postacią ekscentryczną, ubraną staromodnie, w XVIII- wiecznej peruce, z nieustannie przekrzywionym krawatem. Uwielbiał tabakę, którą często zażywał i zamaszyście kichał. Rodzice kolegów Fryderyka zapewne chcieli odwdzięczyć się państwu Chopinom za dobrą opiekę nad ich dziećmi, więc na czas wakacji zapraszali Frycka do swoich wiejskich majątków, by chłopiec mógł podreperować tam swoje wątłe zdrowie. Okazało się, że te wyjazdy stały się przełomem w jego twórczości. Młody Chopin nasłuchał się tam muzyki ludowej, a inspiracje nią słychać najbardziej w jego mazurkach. W wieku 12 lat Fryderyk miał zaszczyt rozpocząć prywatne lekcje kompozycji u samego rektora Konserwatorium warszawskiego, Józefa Elsnera. Elsner był znanym kompozytorem oraz dyrygentem. Ostatnie mieszkanie Chopinów w Warszawie znajdowało się w Pałacu Czapskich, zwanym też Pałacem Krasińskich. Pałac ten istnieje do dziś naprzeciwko bramy Uniwersytetu Warszawskiego na Krakowskim Przedmieściu. Obecnie znajduje się tu Akademia Sztuk Pięknych. Tutaj na II p. południowej oficyny znajdowało się mieszkanie Chopinów. Było to miejsce wspólnego muzykowania z przyjaciółmi.  W kościele sióstr Wizytek co niedzielę odbywała się msza szkolna dla uczniów Liceum Warszawskiego. Fryderykowi powierzono zadanie grania na organach do tych nabożeństw.

    W 1815 r. zgodnie z postanowieniami Kongresu Wiedeńskiego powstało autonomiczne państwo polskie nazwane Królestwem Polskim. Pozostawało ono w unii personalnej z Rosją, więc każdy car na mocy wiążącej go konstytucji zostawał królem Polski. Car nie mógł przebywać na co dzień w Warszawie, więc miał tu swoich przedstawicieli, a Pałac Radziwiłłowski stał się ich siedzibą. Ośmioletni Frycek dał w nim swój pierwszy publiczny koncert zorganizowany przez Warszawskie Towarzystwo Dobroczynności. Podobno krytycy muzyczni byli sceptycznie nastawieni. Przyszli przekonani, że będą się nudzić przy grze jakiegoś małego chłopca. Jednak po koncercie Mikołaj Chopin odbierał liczne gratulacje od ważnych osobistości życia kulturalnego Warszawy. Frycek stał się sensacją towarzyską miasta. Fryderyk Chopin nie był zbyt pilnym uczniem w okresie licealnym, ale jego stosunek do nauki zmienił się, kiedy rozpoczął studia w związanej z Uniwersytetem Szkole Głównej Muzyki. Jej rektor Józef Elsner miał bardzo indywidualne podejście do swojego ucznia. Na początku traktował jego talent z rezerwą. Próbował nakłonić Fryderyka do napisania opery, która byłaby najlepszym sprawdzianem zdolności kompozytorskich. Fryderyk nie dał się na to namówić. W końcu Elsner pozwolił Chopinowi pozostać przy jego ulubionym instrumencie – fortepianie. Po trzech latach ocenił nadzwyczajny talent Fryderyka słowami: „Fryderyk Chopin – szczególna zdatność, geniusz muzyczny”. W czasie studiów Fryderyk nie poświęcał się jednak wyłącznie nauce. W warszawskim Konserwatorium poznał studentkę śpiewu Konstancję Gładkowską. Miłość do Konstancji była inspiracją i natchnieniem koncertu f- moll.

    Nadszedł czas decyzji co do dalszej kariery Fryderyka, który wiedział, że w kraju osiągnął wszystko co możliwe. Dla dalszego rozwoju konieczne było pokazanie się w którejś z zachodnich stolic. W kręgu rodzinnym, wśród przyjaciół i muzyków warszawskich dyskutowano dokąd Fryderyk powinien się udać. Rozważano Rzym, Paryż, Londyn … Sam artysta wiedział, że tak być musi. Parę miesięcy później 20- letni polski geniusz wyjechał z kraju zaledwie cztery tygodnie przed wybuchem powstania listopadowego. O świcie drugiego listopada 1830 r. Fryderyk Chopin opuścił Warszawę na zawsze. Nie wiedział wówczas, że nigdy już nie zobaczy swojej ojczyzny. Tam za granicą osiągnął sukces i uzyskał wysoką pozycję w świecie muzycznym. Jego losy toczyły się dalej już w stolicy Francji … Takie były początki kariery młodego Fryderyka. O dalszych dziejach pianisty można przeczytać w wielu publikacjach, spośród których godnymi polecenia są m. in. poniższe pozycje.


Borucińska K. „Rodzina Fryderyka Chopina. Fakty i domniemania”, Grudziądz 2010
Klechta J. „Duchowość Chopina” , Katowice 2010
Mysłakowski P., Sikorski A. „Fryderyk Chopin. Korzenie”, Warszawa 2009
Szulc T. „Chopin w Paryżu. Życie i epoka” , Warszawa 1999
Wrona M. ” Chopin. Poeta fortepianu”, Warszawa 2011

Bogaty i kompletny zbiór wiadomości o kompozytorze posiada strona Narodowego Instytutu Fryderyka Chopina:
www.nifc.pl

Share